رادارِ درونی: پشتِ نقابِ آدمها چه چیزی و میبینم؟
رادارِ حقیقتیاب یه مدل آدم هست که انگار همیشه سرِ جای درسته، تو زمانِ درسته. اینا وصل به نیروهای...
ادامه مطلبریشه استوار و نسیم سحری: چرا گدایی توجه؟
تو دنیای روابط، یه سری داستانا هستن که هی تکرار میشن. این نوشته خاطرهبازیِ شخصی نیست؛ کالبدشکافیِ...
ادامه مطلبجنگ عقیدهها: هنرِ خاموش کردنِ پشههای وز وزو
پارادوکسِ احترام همیشه این جملهی شیک و اتوکشیده رو تو گوش ما خوندن: «باید به عقاید هم احترام...
ادامه مطلبقانونِ کمیابی: چرا آدمای همگانی بیارزشن؟
قانونِ ارزش یه قانون نانوشته تو ذهن من هست: هر چیزی که همگانی و دمِ دستی باشه، ارزشش صفره. این...
ادامه مطلبتحلیل یک انفجار درونی: وقتی خشم به نقطهی جوش میرسه
نقطهی جوش و فوران خشم یه لحظههایی تو روابطت با دوست و آشنا هست که به نقطهی جوش میرسی. اون...
ادامه مطلبنرمافزار بقا: چرا باید گرگ بودن را یاد بگیری؟
ویروسِ بچهی خوب از بچگی این ویروس رو تو مغز ما تزتریق کردن: «بچهی خوبی باش». یک کدنویسی دقیق برای...
ادامه مطلبانرژیخوارها: از غیبتکُنا و غُرغُروها فاصله بگیر
میز غیبت مدرن اون تصور قدیمی از «میز غیبت» رو که چندتا زن نشستن سبزی پاک میکنن، کلاً بریز دور. میز...
ادامه مطلبخانواده: امنترین پناهگاه یا اولین دشمن؟
بازتعریف منطقه امن یک باور عمومی وجود دارد که خانواده، منطقه امن نسل امروز است؛ پناهگاهی در برابر...
ادامه مطلبپشت سرم همونایی حرف میزنن که خودم شخصیت ساختم براشون
همیشه یه جمله تو پروفایلم سنگینی میکنه که حکایت خیلی از ماهاست: «پشت سرم همونایی حرف میزنن که...
ادامه مطلب