لقب قوی درین مردمان زمین قطعا به ما ایرانی ها میرسه
یه زمانی میگفتن پسرا باید سربازی برن تا مرد بشن به خاطر اینکه محیط نظامی و سختی هاش و آنتایم بودنش و همه اینا سبب میشد با دووم آوردن تو شرایط سخت عادت کنیم.
تو دوره سربازی نسل قدیمیا چرت می گفتن که شما خدمت نمیکنید و ما تو محیط جنگی سربازی رفتیم و شما سربازیتون هتله.
بفرمایید الان حتی یه نوزاد ایرانی هم تو شرایط جنگی و البته خطرناک تر از همون قدیم داره رشد میکنه و قد میکشه.
بچههایی که وقتی تو کوچه توپ بازی می کنن، جنگنده ها از بالا سرشون رد میشه.
نوجوونی که وقتی با پارتنر خودش میره دیت کافه، پشت همون کافه، بمب سنگر شکن میزنن و صدای انفجار، دیت اونارو رمانتیک تر میکنه.
روی سخنم با همون قدیمیاس که میگفتن سربازی ما تو منطقه جنگی بود و البته که چهارتا صدای شلیک کلاش و چه به جنگی بودن، تازه شما تو سرویس بهداشتی صحرایی همون منطقه جنگی، قایم شده بودید.
بچه های ما تیر مستقیم خوردن، بچه های ما گاز اشکآور به چشمشون یه حالی داد، بچه های ما جنگ هم دیدن، بچه های ما با موج انفجار و اون لرزش بعد انفجار، سر مست شدن.
حالا شما نسل قدیم که همه این شرایط به خاطر انتخاب اشتباهتون بود و هنوز هم زبونتون درازه و نطق میکنید، الان زبونتون و فرو کنید تو ما تحتتون و یه گوشه بشینید و صداتون در نیاد وگرنه جوری قهوهای تون میکنیم که کلاغای آسمون رو سرتون برینن حین اینکه مرغای آسمون دارن به حالتون گریه میکنن.
نظری ندارم! اولین نفر باشید.